Lopen is vallen naar de horizon<\/p>\n<\/blockquote>\n
De Facebookpagina \u2018De Bende van Boverman\u2019 heeft 215 leden \u2013 voornamelijk oud-atleten. Uit wat zij schrijven blijkt dat hij voor velen niet alleen een trainer was, maar ook een mentor, voorbeeld, tweede vader. Oud-Nederlands kampioen Ren\u00e9 Godlieb: \u201eToen ik twee weken geleden mijn arm had had gebroken, belde ik Bob. Hij zei altijd: \u2018Ik ben je coach voor het leven\u2019. Hij zei dat ik magnesium moest slikken en calcium. Hij zorgde goed voor anderen, maar minder goed voor zichzelf.\u201d<\/p>\n
Bob (Ludgerus Hermanus) Boverman, geboren op 4 november 1944, trainde als kind bij de atletiekvereniging in Bussum. Hij volgde in Overveen de CIOS-opleiding tot sportdocent en ging uiteindelijk aan de slag als hardlooptrainer. Hij trouwde twee keer, de tweede keer met voormalig Pools midden- en lange afstandskampioen Ewa Szydlowska. Uit zijn eerste huwelijk heeft hij een dochter (nu 45); uit zijn tweede een zoon (19) en een dochter (11). Tot ver na zijn pensioen bleef hij loopscholingen verzorgen. <\/p>\n
Hij pronkte niet met zijn resultaten. Waar de erelijst van andere toptrainers keurig op hun Wiki-pagina staat, is over Boverman geen overzichtelijk lijstje te vinden. \u201eHij dacht niet aan zichzelf\u201d, zegt trainer Frans Thuijs (63). \u201eHij deed het niet voor het geld, maar voor de lol, de mensen, zijn idealen.\u201d <\/p>\n Thuijs, die 22 was toen hij bij Boverman ging trainen, coachte onder anderen Ellen van Langen naar Olympisch goud in 1992. \u201eOp mijn 27e kwam ik op een dag de baan op en zei hij: \u2018Ik heb iets voor je geregeld. Zoals ik nu de heren train, ga jij vanaf volgende week de dames trainen\u2019. Ik dacht niet: had je dat niet even kunnen overleggen. Als Bob een piano in zijn achterbak had gehad, was ik concertpianist geworden. Ik deed vol vertrouwen wat hij zei. Bob heeft me laten zien hoe je kunt denken als trainer.\u201d<\/p>\n Nog altijd traint hij volgens Bovermans filosofie, zegt hij. \u201eDie is: alles is persoonlijk, je moet het v\u00f3\u00f3r alles leuk maken en je moet heel divers en niet te rekenkundig trainen. En ook: een atleet moet op tijd in vorm zijn; een trainer moet altijd<\/em> in vorm zijn.\u201d<\/p>\n Voormalig atleet Hans Koeleman (61) was zeventien toen hij bij Boverman begon. \u201eHij heeft me gevormd. Hij gaf niet alleen goede trainingen, maar wist ook te inspireren.\u201d Op zijn werkkamer thuis duwde Boverman hem een stapel boeken in handen, over loopgoeroes als Arthur Lydiard en topatleten als Emil Z\u00e1topek. \u201eHij zei: \u2018Als je hardloper wilt worden, moet je die verhalen kennen\u2019.\u201d Boverman leerde hem ook dat je compromisloos moet zijn als je wilt excelleren. \u201eEn dat het resultaat belangrijker is dan het proces.\u201d<\/p>\n Hans Koeleman plaatste zich onder begeleiding van Boverman op de 3.000 meter steeplechase voor de Olympische Spelen van 1984 en 1988. In 1978 coachte Boverman Marja Wokke naar een wereldrecord op de halve marathon. In 1977, 1980, 1989 en 1996 was hij bondscoach, trainingsco\u00f6rdinator en bondsco\u00f6rdinator bij de Nederlandse Atletiekunie. Als bondscoach begeleidde hij Gerard Nijboer bij een aanval op het nationaal record op de marathon in 1980 in Amsterdam. Boverman fietste de hele marathon lang voor hem uit, hard op een fluitje blazend om iedereen die in de weg stond te verjagen. Nijboer liep 2.09.01, een Europees record. <\/p>\n Boverman werd niet rijk van zijn successen. Voor zijn begrafenis had hij niets geregeld. Doordat een aantal oud-pupillen een geslaagde crowdfunding hield, kon toch een mooie uitvaart betaald worden. <\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/runwithasmile.nl\/run\/wp-content\/uploads\/sites\/2\/bob-boveman-gerard-nijboer-1980-1200x773.jpg\")
\n
Bob Boverman maakt met een fluitje de weg vrij voor marathonloper Gerard Nijboer in 1980. (Foto Conno du Foss\u00e9)<\/em>\n<\/p>\n